Vrijheid?

Vrijheid, wat is dat eigenlijk?
Een gevoel of een feit?

Is het streven naar vrijheid in feite niet meer dan weerstand tegen de beperkingen die we voelen?
Moeten we dat ieder jaar herdenken vanwege de vele doden die het heeft geëist?
Ik blijf het vreemd vinden dat we de doden herdenken vanwege de 'vrijheid' die we nu zouden hebben.
Als ik om me heen kijk, voelen velen zich niet vrij, zelfs niet in Nederland.
Dus wat is er dan aan de hand?

Als vrijheid een gevoel is, zit het in ons.
Als er beperkingen ervaren worden, zit het in ons.
Niets om voor te vechten, niets om voor te sterven.
Want de strijd met het gevoel in ons, is een gevecht met ons zelf.

Vandaag ben ik net als andere dagen stil.
Ik ervaar en laat de wereld om me heen razen.
Dat is mijn persoonlijke vrijheid.
Ik doe wat ik doe en voel wat ik voel.

We zijn hier om te ervaren, niet om te vechten.
Dat innerlijke gevecht wat ik op mijn buitenwereld heb geprojecteerd, heb ik los gelaten.

En ja, natuurlijk zijn er onderdrukkers en mensen die hier tegen in opstand komen.
Dat dit een keer mag ophouden, moge duidelijk zijn.
Hoewel ook dit gevecht van binnen komt.
Niemand kan een ander onderdrukken als die geen vat op de ander heeft.
Niemand kan de ander beheersen, als het de ander niets kan schelen.

Wat hebben we te verliezen?
Wat denken we te 'hebben' wat bedreigd wordt?
Het is een mindf*ck, een illusie.

Vind de vrede in je hart.
Dat is de grootste vrijheid die we hebben.
Dan kun je iedere storm doorstaan.

Vredige dodenherdenking allen.