Verbinding met ... ?

De afgelopen dagen voelt het alsof ik in een vacuüm zit. Wachten op iets waarvan ik geen flauw idee heb wat dat zou moeten zijn. Daarnaast voel ik me ongedurig. Ik zou wel iets willen ondernemen, maar wat? En als ik het al weet, hoe dan?

En ja, het advies om dit gevoel los te laten is ook zo'n dooddoener. Meestal pak ik de koe bij de horens en doe wat me te doen staat. Toch lijkt alles wat ik aanpak op niets uit te draaien, dus het wachten is zowiezo op resultaat van mijn acties. Of een nieuwe opening om het anders te gaan doen.

Er hangt een andere energie. Niet alleen voor mij persoonlijk. Ik hoor het ook van anderen. Als ik terug kijk naar eind vorig jaar en de astrologische berichten van toen, zijn we in 2018 nog meer op onszelf aangewezen dan voorheen. Het heeft te maken met het kijken naar ons eigen innerlijk, naar moraliteit, waarden, overtuigingen.

We komen uit een eeuwenlange periode van doen wat we moeten doen en dat 'moeten' werd voornamelijk gedreven door overleven, erbij horen en uit die hoek dus de mening van onze buitenwereld. De maskers en façades (je beter en sterker voordoen dan je je eigenlijk voelde), (witte) leugens en bedrog die nodig waren om 'erbij te horen', zijn inmiddels zo groot dat onze mond open valt van verbazing bij het volgende schandaal wat naar buiten komt. En toch weten we het wel, ergens diep van binnen.

Waar de astrologische berichten op aandringen is dat ieder bij zichzelf te rade gaat. Niet omdat we ons bestaansrecht, mening of overtuiging ontlenen aan wat er door de buitenwereld van ons verwacht wordt, maar omdat we zouden gaan kijken wat we echt zelf menen.

Wat kunnen we in ons eigen innerlijk ontdekken waarom we ons gedragen zoals we dat nu doen? Is de mening van de buitenwereld nog belangrijk? En zo ja, hoe kunnen we dat omkeren naar de mening van onszelf over onszelf? Hoe zit het eigenlijk met de mening over onszelf, is die wel helemaal van onszelf (of toch stiekem nog wat oude inprentingen van anderen) en hebben we daar vrede mee?

Uit de veranderde energie merk ik bij het luisteren naar de ervaring van anderen, dat niet alleen onze fysieke buitenwereld dient terug te treden als 'adviseur' in bevestiging van wie of wat we (waard) zijn. Ook onze energetische buitenwereld neemt een pas op de plaats. Want ook de steun en het contact met de energetische wereld is iets waarbij diegenen die het contact mochten zien en voelen, merken dat het veranderd is. Wat is er aan de hand? Worden we momenteel volledig op onszelf teruggeworpen?

Het lijkt erop dat we van alle ankers losgeslagen worden, zodat we niet anders kunnen dan met onszelf bezig zijn. Naar ons eigen innerlijke wereld en waarheid kijken en zien wat we daar vinden, zonder steun van de buitenwereld, in welke vorm dan ook. Je merkt het aan alles, bijvoorbeeld vrienden die even totaal niet bereikbaar zijn op het moment dat je ze het hardst nodig zou hebben. Acceptatie dat we Zijn en dat we hier zelfstandig behoren uit te pluizen en te ervaren hoe het anders kan. Zelf doen, zonder meningen, aanwijzingen en ondersteuning vanuit de buitenwereld. Dat is even pittig en toch heb ik het gevoel dat de huidige energie ons die kant op stuwt.

Ik wens ieder veel inzicht en vertrouwen in zichzelf tijdens deze innerlijke ontdekkingsreis.