De bakermat van de mensheid

Zwervend langs de paden van het Inzicht de in oorsprong en de bedoeling van het Leven

Telkens als ik de map van EMSC bekijk, waar recente aardbevingen op weergegeven worden, valt me op dat mijn aandacht naar het midden-oosten wordt getrokken. Er komt een beeld voor mijn geestesoog van een desolate heuvelachtige vlakte, de roodbruine aarde met stenen aan het oppervlak, droogte en een warm gevoel. Vandaag komt dat beeld zo sterk bij me op, alsof ik me er toe aangetrokken voel worden.


Ik kan me het gevoel herinneren dat ik graag in die aarde zou wroeten, door die warme omgeving zou lopen, een omgeving die me als een thuis voorkomt. Vreemd. Ik ben er in dit leven nooit geweest en toch heeft het een aantrekkingskracht op me. Terwijl ik dit schrijf, voel ik iets in mijn keel opwellen. Het is geen emotie van verdriet of zo. Wat het wel is, kan ik nog niet zo goed omschrijven.


De warmte, de kleur en het licht van de omgeving roept iets in me wakker. De aantrekkingskracht ervan uit zich in een gevoel dat ik er heen zou willen gaan. Is het een echo uit het verleden. Wat is er in die verlaten omgeving wat me 'roept'? Terwijl ik beelden opzoek via Google, flitsen er herinneringen voorbij aan dromen die ik heb gehad, over gebouwen met torentjes die in de lucht hingen, aan de naam die ik hoorde en zag in een droom: Ararath. Ik zie de beelden die me aanspreken, precies dezelfde kleuren, licht en vormen. Ik zoek de uitgestrekte kale vlakte met de roodbruine aarde en het warme zonlicht.
https://www.naturescanner.nl/midden-oosten/iran


Mijn aandacht wordt afgeleid naar figuren op afbeeldingen van de oudheid. Het roept een herinnering op aan een artikel over Anunnaki in Iran, een graftombe die mogelijk Anunnaki bevat. Terwijl ik door de google opties scroll, kom ik langs verschillende beelden en teksten en zie ineens dat Iran vroeger de naam Perzië droeg... zelfs Perunova Rus.


http://www.disclose.tv/action/viewvideo/229975/unique_discovery_in_iran/


http://projectavalon.net/forum4/showthread.php?78674-Photograph-of-Anunnaki-Non-dead-non-living-body-found-in-Iran


Iran 3 tombs ANUNNAKI 12,000 years old body completely intact https://www.youtube.com/watch?v=WN5yGKpGsx8


Ik weet het weer... Mesopotamië, Perzië, Zoroaster, heel lang geleden, maar wat altijd tot mijn verbeelding heeft gesproken.


"Zarathustra, Zarathoestra of Zoroaster was een Iraanse profeet[1] en de grondlegger van het zoroastrisme, een godsdienst die tegenwoordig haar aanhangers vooral vindt onder de Parsi's in India. Volgens de legenden was de profeet een herder en leefde hij op het platteland. Rond zijn twintigste levensjaar ervoer Zarathustra een crisis en ging hij ronddwalen. Na tien jaar kreeg hij, gezeten aan de oevers van de Oxus (de Amu Darja) een visioen van de god Ahura Mazda."


https://nl.wikipedia.org/wiki/Zarathustra


Ahura Mazda en van daaruit werd mijn aandacht verder geleid naar Darius I, de Egyptische tekens die ik hierin terug zie komen.


https://nl.wikipedia.org/wiki/Ahura_Mazda


Ik laat me leiden door de woorden en namen die me in de tekst opvallen en kom uit op Persepolus, een stad in Iran door Darius als hoofdstad gesticht in het Perzische rijk.


https://nl.wikipedia.org/wiki/Darius_I


https://nl.wikipedia.org/wiki/Persepolis


Ik verwonder me over de informatie over Alexander de Grote, de kunstschatten uit Persepolus die over Europa verspreid in de diverse musea liggen. Een smet op het blazoen van Alexander de Grote? Rooftochten?


En dan zie ik de vraag van Lia, over kristallen die ik haar een tijd geleden heb toegestuurd, Z-stones uit de White Desert, Egypte. Ik pak mijn eigen Z-stone in mijn hand, zoek 'm op bij Lichtpuntje en geef de informatie aan Lia door. Ik voel dat ik mijn eigen hangertje even moet dragen, dus doe 'm om. Ineens schiet me te binnen dat ik gisteravond voor het slapen gaan spontaan voelde de Egypt Healing in te nemen, wat ik ook heb gedaan.
Wat is hier aan de hand? Waar word ik heen geleid?


"De energie van Z-stones gedraagt zich als een brug waardoor je bewustzijn naar andere dimensies kan reizen. "


http://www.lichtpuntjekristallen.nl/product/z-stones-limoniet-op-marcasietpyriet-uit-farafra-witte-woestijn-egypte/


Ondertussen zie ik op Facebook nog een ander stukje informatie voorbij komen. Native Americans (die wij kennen als de Indianen stammen) kenden 5 'genders' inplaats van 2.
5 genders, niet 2...


http://educateinspirechange.org/alternative-news/european-christians-forced-gender-roles-native-americans-acknowledged-5-genders/


https://indiancountrymedianetwork.com/news/opinions/two-spirits-one-heart-five-genders/


Ik plaats het artikel op twitter, pak intuïtief een versteend fossiel in mijn handen en ga er even voor liggen.


"Talk to me"


Ik zie een link naar het pentagram, vijf punten, 5 genders, 5 rassen (wit, geel, rood, bruin, zwart), pagans, sjamans, priests (nog 2 ?)
Ik zie de gelijkenis van de Iraanse woestijn met de vlakten van Arizona en de berg in Australië.


Ik zie de oorsprong van verschillende stammen op verschillende plekken op aarde en hoe ze zich verspreid hebben over de aarde.
Ik zie Ararath, waar de Ark van Noah zou liggen. De Ark waar Noah van iedere diersoort 2 genders verzamelde om te vloed te overleven.
Leven.


Het maakt niet uit op welke oorsprong het leven is ontstaan.


De zin van leven is te leven.


Diersoorten kunnen hun gender aanpassen om zich voort te planten, te leven.
Wanneer de mensheid zich niet over die drempel van oordelen heen kan zetten, hoe we zouden moeten leven, welke kleur, ras of gender we zouden moeten hebben, kan er niets leven en is alle contact met 'ander' leven uitgesloten. Het universum = leven, in iedere denkbare vorm, soort of kleur. En leven = het neerzetten van liefde, onvoorwaardelijk. Dus waarom zou de 'mens' oordeelkundig zijn om de vorm, soort of kleur te bepalen hoe liefde zich in het leven gestalte zou mogen geven?


Die morele vraag mogen we onszelf gaan stellen. Niet vanuit wat we zelf zijn, maar ons te verwonderen over wat de ander mag zijn. Omdat alle leven een uitingsvorm van liefde is, ongeacht de vorm, de kleur, het ras of gender. Er is geen waarheid, er is geen wet die bepaalt waar het leven = liefde aan zou moeten voldoen. Leven = liefde en liefde = leven.
Niet toevallig dat ik nu deze video zie over het leven van paddestoelen. De rijke kleuren en vormen waar we ons wel over kunnen verwonderen: over het kracht van het leven. Dus waarom niet over onze eigen kleurrijke mensensoort?


http://www.lifecoachcode.com/2017/04/04/hypnotizing-video-of-nature/


Wat ik nu heb gezien geeft me zo'n open verruimd bewustzijn, dat ik het zou willen uitdragen. Hoe? Met wie? Wordt dit begrepen? Of slechts door enkelen die ook 'wakker' zijn?
Is dit bedoeld om in z'n geheel te delen, als ondersteuning voor het opkomende moraliteitsbewustzijn?


"Talk to me"


Kaypacha zei het al: "The new paradigm wordt nu geboren temidden van de oude in elkaar stortende wereld. Er ligt vanalles op de loer. Een generatie bewuste (indigo) mensen, geboren in de jaren 87 tot 90, is een krachtige groep die het moraaliteitsvraagstuk het nieuwe paradigma in gaat dragen."


Waar komt het Anunnaki-verhaal in dit geheel tot z'n recht? Een ingeving zegt me dat ze mede verantwoordelijk waren voor het creëren van nieuwe mensenrassen. Rassen met verschillen waardoor ze elkaar nu naar het leven staan.


Dit voert terug naar de Val van Atlantis en de mensheid trapt weer indezelfde val. Het willen 'weten' en van daaruit het herschikken van het leven zoals het volgens dat 'weten' zou moeten zijn. Jupiter vergroot het uit, in vormen van onderdrukking en opleggen van wetten en normen waarbinnen de mensheid zou moeten leven. De maakbaarheid van het leven door genetisch te manipuleren; het leven te willen ordenen zoals het zou moeten zijn, inplaats van het leven te laten Zijn.


Ik zie 'detox' op Facebook en krijg meteen de gedachte dat we niets hoeven te 'detoxen'. Het leven ordent zichzelf, zogauw we stoppen met het vergiftigen van alles wat leeft. Vergiftigen van de vorm en de gedachten, omdat de mens oordeelt dat het anders zou moeten zijn. Dit is niet de acceptatie van het leven, van het Zijn, zoals het bedoeld is.

 

Vandaag -15-04-2017- komen er een paar puzzelstukjes samen.

Vanavond zag ik de film Ender's Game, een symbolische film over oorlog en vrede, tot buiten de aardse grenzen en het menselijke ras.
https://www.youtube.com/watch?v=oBZh154nVGA

Vanmiddag zag ik Queen's "The Prophet's Song" met daarin beelden van The Mountains of Ararath.
https://www.youtube.com/watch?v=41U-UBbOEOA

Wederom Mesopotamië, tweestromenland, waar in Iran momenteel overstromingen zijn. Ik keek naar de beelden en zocht er meer op via Google.

Toen herkende ik de beelden die ik eerder had 'gezien' en opgezocht, waarvan ik dacht dat het beelden waren van de woestijn in Iran.

Kijk even mee naar de foto's van de woestijn in Iran en naar de Mountains of Ararath.

Het stuk wat ik op 06-04-2017 heb geschreven, ging over de mensheid, de oorlog en het begrip van vrede vanuit ieders hart.

Dit is geen toeval, dit lijkt zich te ontvouwen als een levensdoel. We (ik) komen hier om iets neer te zetten op aarde. Iets te betekenen voor de mensheid. Hoe het zich vorm gaat geven, weet ik niet. Maar deze samenloop van omstandigheden, de dingen die ik zie, zijn geen toeval meer. Er wordt toegewerkt naar iets. Als het daar is, zal ik mijn rol vervullen. Ik voel het vanuit mijn hart.

In Lak'ech.