Geblaat en herhaling van zetten

De laatste tijd word me steeds duidelijker dat we momenteel alleen ons zelf nog kunnen helpen. Soms nog met aanreikingen door anderen, maar vooral door zelf te onderzoeken en te doen.

Jarenlang heb ik me opgeworpen als een onderzoeker die haarfijn wilde weten hoe de dingen in elkaar steken. Ik prikte door dingen heen die anderen liever verborgen wilden houden en heb daar de rekening voor gepresenteerd gekregen. Onvermoeibaar en veerkrachtig als ik was heb ik alle aanvallen gepareerd en donderde gewoon door, zorgvuldig vermijdend dat ik iemand op de tenen zou trappen. En nu ben ik moe. Doodmoe.

Wat ik waarneem is dat velen nu op dingen stuiten die ik jaren geleden heb gezien. Voor mij voelt het als een herhaling van zetten wanneer ik reageer in discussies over bepaalde onderwerpen waarvan anderen ineens ontdekken dat het zo niet langer kan. Natuurlijk niet. Wat ik destijds anderen vertelde was vaak aan dovemansoren gericht. Nee, het gaat hierbij niet om een schuldvraag. Het bewustzijn van mensen moet er klaar voor zijn om bepaalde inzichten te verwerven. Ieder loopt daarin zijn/haar pad op het tempo wat hen past.

De roependen in de woestijn hebben zich in zovele gedaanten als boodschapper aangediend. Kijk naar de zangers van de afgelopen decennia zoals Michael Jackson, Freddie Mercury, John Lennon, Bob Dylon, Bob Marley, Janis Joplin, et cetera. Politici zoals John F. Kennedy en Martin Luther King "I had a dream". Hulpverleners zoals Moeder Theresa. Zelfs de naamloze zwerver die ineens een hype op social media wordt omdat die iets raakt bij mensen in de boodschap die hij brengt. Allemaal predikten ze liefde, verdraagzaamheid en compassie. En veel van hen hebben het loodje moeten leggen, zoals destijds Jesus heeft gedaan vanwege de boodschap die hij bracht.

Ik heb nu zoiets van "zoek het zelf maar uit". Wat voor mij een herhaling van zetten is, is voor anderen de ontdekking van wat er allemaal scheef zit in onze maatschappij (en niet zo'n beetje ook). Discussies omtrent (oude) onderwerpen die opnieuw oplaaien. Ik kan er de moed niet meer voor opbrengen. Ik voel dat mensen het niet geloven, horen, noch aannemen wat je aanreikt. Welllicht vanuit hun eigen overtuigingen of eigen-wijsheid, maakt me niet uit. Kom er dan zelf maar achter.

Haal je neus uit de afleiding van mobieltjes, social media, tv-series, prestatiedrang en -dwang en ga zelf op onderzoek uit. Overal wordt meer dan voldoende informatie aangeboden om zelf te ontdekken, als je de tijd en de moeite neemt (als het je echt iets interesseert) om de nodige informatie te vinden die de inzichten onderschrijven. Immers is het inzicht wat men zelf verwerft veel leerzamer en blijft veel beter hangen, dan wanneer ik een ander alles voorkauw. Ik heb het allemaal gezien en ben doodmoe. Voor mij houdt het hier op. Natuurlijk beantwoord ik nog directe vragen, maar ga datgene wat ik inmiddels heb gezien niet meer uit mezelf aanbieden.

Ga op jacht naar jouw waarheid, maar doe in vredesnaam iets. We moeten het zelf gaan doen, eigen verantwoordelijkheid nemen. Geen paplepels meer.

Lilian, 14 oktober 2016

In Lak'ech.